prof. dr. J.P. Boendermaker (1925)

foto J.P. BoendermakerAls zoon van de lutherse predikant en latere hoogleraar P. Boendermaker studeerde J.P. Boendermaker theologie aan de Universiteit van Amsterdam en van 1950-1951 als stipendiaat van de Alexander von Humboldt Foundation aan de Friedrich-Alexander Universität Erlangen. Boendermaker werd vervolgens luthers predikant in Eindhoven (1951-1963) en Naarden-Bussum (1964-1969). In Eindhoven was hij begonnen aan een promotieonderzoek, waarvoor hij van 1963-1964 in Heidelberg, aan de Ruprecht-Karls-Universität, verbleef Hij promoveerde in 1965 bij Kooiman op ‘Luthers commentaar op de brief aan de Hebreeën’. In 1969 werd hij benoemd tot opvolger van zijn leermeester Kooiman aan het Evangelisch-Luthers Seminarium en bleef dit tot zijn emeritaat in 1995. Van 1990-1995 bekleedde hij tevens een bijzonder hoogleraarschap liturgiewetenschap aan de Vrije Universiteit.

Vertaling naar kerk en maatschappij
Net als voor Kooiman is voor hem de vertaalslag van de wetenschap naar kerk en maatschappij belangrijk. Dit kreeg o.a. gestalte in vele lezingen, publicaties en radiowerk. Daarnast was hij over vele jaren zeer geëngageerd in de dialoog tussen de Lutherse Wereldfederatie en de Rooms-Katholieke Kerk.

In zijn onderwijs legde Boendermaker de nadruk op het lezen en bestuderen van Luthers teksten, afgewisseld met korte hoorcolleges ter verduidelijking van de context.

Luthers preken
Vooral het lezen van Luthers oudtestamentische preken was innoverend, omdat deze preken als niet-academische teksten elders nog niet als bron voor Luthers theologie op waarde werden geschat.

Deze formule bleek ook bijzonder aantrekkelijk voor Duitse studenten, omdat niet de secundaire literatuur over Luther, maar de teksten van Luther zelf centraal stonden.